خوی آغاز
آ آ ب
ظاهر: سه پرتاب از راست به چپ: آ، آ، ب. ظاهر وجه بالا همین سه حرف است؛ اول الف، میان الف، آخر باء. شمارش: الف 2، باء 1، جیم 0، دال 0. وجه الف. آغاز، گشودن، یک. وجه الف. آغاز، گشودن، یک. وجه باء. خانه، جفت، ماندن.
باطن: پرتاب اول الف است؛ ظاهر نیت به شروع و گشودن است. پرتاب میان الف است؛ وسط کار را از نو باز کنید. پرتاب آخر باء است؛ پایان به ماندن و بستن قرارداد اشاره دارد. الف دوبار آمده؛ خوی شروع غالب است. حرف دیگر رنگ میان را میگذارد. این متن بازی است نه حکم زندگی.
عشق: در عشق حرف را باز کنید نه پنهان. در عشق حضور ثابت مهمتر از شور کوتاه است.
کار: در کار یک شروع کوچک ببرید. در کار ریشه بگذارید؛ جا عوضعوض نکنید.
هشدار: شروع بیحد میسوزاند. ماندن از ترس حرکت هم بنبست است.
