خوی آغاز
آ ب آ
ظاهر: سه پرتاب از راست به چپ: آ، ب، آ. ظاهر وجه بالا همین سه حرف است؛ اول الف، میان باء، آخر الف. شمارش: الف 2، باء 1، جیم 0، دال 0. وجه الف. آغاز، گشودن، یک. وجه باء. خانه، جفت، ماندن. وجه الف. آغاز، گشودن، یک.
باطن: پرتاب اول الف است؛ ظاهر نیت به شروع و گشودن است. پرتاب میان باء است؛ وسط را نگه دارید نه رها. پرتاب آخر الف است؛ پایان این بازی به آغاز تازه اشاره دارد. الف دوبار آمده؛ خوی شروع غالب است. حرف دیگر رنگ میان را میگذارد. این متن بازی است نه حکم زندگی.
عشق: در عشق حرف را باز کنید نه پنهان. در عشق حضور ثابت مهمتر از شور کوتاه است.
کار: در کار یک شروع کوچک ببرید. در کار ریشه بگذارید؛ جا عوضعوض نکنید.
هشدار: شروع بیحد میسوزاند. ماندن از ترس حرکت هم بنبست است.
