چوب آ ب د

ظاهر: سه پرتاب از راست به چپ: آ، ب، د. ظاهر وجه بالا همین سه حرف است؛ اول الف، میان باء، آخر دال. شمارش: الف 1، باء 1، جیم 0، دال 1. وجه الف. آغاز، گشودن، یک. وجه باء. خانه، جفت، ماندن. وجه دال. حد، در، قالب.

باطن: پرتاب اول الف است؛ ظاهر نیت به شروع و گشودن است. پرتاب میان باء است؛ وسط را نگه دارید نه رها. پرتاب آخر دال است؛ پایان به ایست و قالب اشاره دارد. سه خوی جدا آمده. ظاهر مخلوط است. باطن: یک سو را زور نکنید؛ ظاهر را از باطن جدا بخوانید. این متن بازی است نه حکم زندگی.

عشق: در عشق حرف را باز کنید نه پنهان. در عشق حضور ثابت مهم‌تر از شور کوتاه است. در عشق حد بگذارید تا خفه نشود.

کار: در کار یک شروع کوچک ببرید. در کار ریشه بگذارید؛ جا عوض‌عوض نکنید. در کار سند و سقف بگذارید.

هشدار: شروع بی‌حد می‌سوزاند. ماندن از ترس حرکت هم بن‌بست است. در را که زیاد ببندید فرصت هم بیرون می‌ماند.