خوی آغاز
ب آ آ
ظاهر: سه پرتاب از راست به چپ: ب، آ، آ. ظاهر وجه بالا همین سه حرف است؛ اول باء، میان الف، آخر الف. شمارش: الف 2، باء 1، جیم 0، دال 0. وجه باء. خانه، جفت، ماندن. وجه الف. آغاز، گشودن، یک. وجه الف. آغاز، گشودن، یک.
باطن: پرتاب اول باء است؛ ظاهر نیت به خانه و جفت است. پرتاب میان الف است؛ وسط کار را از نو باز کنید. پرتاب آخر الف است؛ پایان این بازی به آغاز تازه اشاره دارد. الف دوبار آمده؛ خوی شروع غالب است. حرف دیگر رنگ میان را میگذارد. این متن بازی است نه حکم زندگی.
عشق: در عشق حضور ثابت مهمتر از شور کوتاه است. در عشق حرف را باز کنید نه پنهان.
کار: در کار ریشه بگذارید؛ جا عوضعوض نکنید. در کار یک شروع کوچک ببرید.
هشدار: ماندن از ترس حرکت هم بنبست است. شروع بیحد میسوزاند.
