چوب ب آ د

ظاهر: سه پرتاب از راست به چپ: ب، آ، د. ظاهر وجه بالا همین سه حرف است؛ اول باء، میان الف، آخر دال. شمارش: الف 1، باء 1، جیم 0، دال 1. وجه باء. خانه، جفت، ماندن. وجه الف. آغاز، گشودن، یک. وجه دال. حد، در، قالب.

باطن: پرتاب اول باء است؛ ظاهر نیت به خانه و جفت است. پرتاب میان الف است؛ وسط کار را از نو باز کنید. پرتاب آخر دال است؛ پایان به ایست و قالب اشاره دارد. سه خوی جدا آمده. ظاهر مخلوط است. باطن: یک سو را زور نکنید؛ ظاهر را از باطن جدا بخوانید. این متن بازی است نه حکم زندگی.

عشق: در عشق حضور ثابت مهم‌تر از شور کوتاه است. در عشق حرف را باز کنید نه پنهان. در عشق حد بگذارید تا خفه نشود.

کار: در کار ریشه بگذارید؛ جا عوض‌عوض نکنید. در کار یک شروع کوچک ببرید. در کار سند و سقف بگذارید.

هشدار: ماندن از ترس حرکت هم بن‌بست است. شروع بی‌حد می‌سوزاند. در را که زیاد ببندید فرصت هم بیرون می‌ماند.