خوی حد
د د ب
ظاهر: سه پرتاب از راست به چپ: د، د، ب. ظاهر وجه بالا همین سه حرف است؛ اول دال، میان دال، آخر باء. شمارش: الف 0، باء 1، جیم 0، دال 2. وجه دال. حد، در، قالب. وجه دال. حد، در، قالب. وجه باء. خانه، جفت، ماندن.
باطن: پرتاب اول دال است؛ ظاهر نیت به حد و در است. پرتاب میان دال است؛ وسط کار را قاب بگیرید. پرتاب آخر باء است؛ پایان به ماندن و بستن قرارداد اشاره دارد. دال دوبار آمده؛ خوی حد غالب است. حرف دیگر رنگ میان را میگذارد. این متن بازی است نه حکم زندگی.
عشق: در عشق حد بگذارید تا خفه نشود. در عشق حضور ثابت مهمتر از شور کوتاه است.
کار: در کار سند و سقف بگذارید. در کار ریشه بگذارید؛ جا عوضعوض نکنید.
هشدار: در را که زیاد ببندید فرصت هم بیرون میماند. ماندن از ترس حرکت هم بنبست است.
